واحد پول : پوند – دلار استرالیا

شهرهای مهم و توریستی:  کانبرا – سیدنی – نیوکاسل – پورتلند – ملبورن – آولائید – بریزیان – داروین – پرت

دین و مذهب : مسیحی (پیرومذاهب انطیکان و پروتستان)

نژاد : سفید پوست ( از تیره انگلوساکسون) – سیاه پوست  ( بومیان)

گردشگری

اترالیا کشور تضادهاست . پیشرفت این سرزمین تا حد زیادی تحت تأثیر عاملی قرار داشته است که یک تاریخدان استرالیایی آن را «جبر مسافت» خوانده است ، مسافتی که این کشور را از جهان خارج جدا کرده ارتباط داخلی را دشوار تر کرده است . این کشور در سال 1987 میلادی حدود 000/700/3  دلار استرالیا درآمد توریستی داشته است.2

استرالیا در سال 2003  میلادی با جذب 1/19 میلیون نفر جهانگرد و احراف رتبه هفتم به عنوان یکی از ده کشور عمدة مقصد گردشگری جهان به شمار می رفته است !

هنر بومیان استرالیا به کهن ترین  …. هنری جهان که کلی هزاران سال تداوم یافته است تعلق دارد، این هزار….. به حیات خود ادامه می دهد زیرا در گنجینه خاطرات نسلهای پیاپی مردم بومی حفظ شده است ، مردمی که فراخنا، ژرفا، نماد پروازی، قوت

1-3-2- گردشگری

صنعت گردشگری از اوایل دهه 1950 در چین شروع شد و در سال 1954  آژانس مسافرتی بین المللی چین تاسیس شد که در سراسر کشور 14 شعبه داشت.در سال 1964 نیز اداره جذب گردشگر رسماً تأسیس شد،  لکن جمهوری خلق چین تا دهه بعد از تاسیس آن محدودیت و ممنوعیت برای مسافران غربی قائل بود . از سال 1971 اگر چه  ممنوعیت از سفر اتباع غربی به چین برداشته شد ولی ورود جهانگردان از سال 1978 آغاز شد . در این سال 120.000 بازدیدکننده خارجی به  چین آمدند . در سال 1981 حجم گردشگر به 1.110.000 نفر رسید که دویست هزار نفر گردشگران خارجی بوده و الباقی بیشتر هنگ کنگی ، سنگاپوری و ماکائویی بودند و در سال 1986 میلادی متجاوز از 82/22 میلیون نفر از 170  منطقه و کشور از چین دیدار کردند و میزان درآمد  دولت در این سال بالغ بر 53/1 میلیارد دلار گردید . در سالهای اخیر در آمد حاصل از گردشگری 25 درصد ارز خارجی حاصله از صادرات بوده است . البته این رقم در هنگ کنگ 50 درصد و در سنگاپور 65 درصد بوده است . تا سال 1978 میلادی  مسافرت خصوصی به چین محدود بود و در حال حاضر و علاوه بر بازدیدکنندگان عادی عده ای نیز در قالب هیئتهای دیپلماتیک ، علمی و دوستی به چین سفر می کنند.

دولت نیز از سال 1977 به بعد صنعت گردشگری را تشویق و توسعه داده است و از هنگام اتخاذ سیاست گشودن درها به خارج و اصلاحات در سال 1978 گردشگری وارد مرحله رشد سریع شد . در سال 1978 تعداد گردشگران 11/7 میلیون نفر بود در حالی که در سال 98 به 48/63 میلیون نفر رسید و در نتیجه درآمد ارزی ناشی از صنعت گردشگری به 6/12 میلیارد دلار رسید  که 48 برابر سال 1978 بود .

گردشگری داخلی نیز در کشور چین رشد قابل توجهی یافته و در سال 1998 میلادی به 695 میلیون نفر رسید که 1/239 میلیارد یوآن هزینه شده است که نسبت به سال 1995 به ترتیب 10 و 74 درصد رشد داشته است. مردم چین با بهبود سطح زندگی تمایل زیادی به سفربه خارج دارند ، این کشور با برنامه ریزی های انجام داده در نظر دارد در سال 2020 از نظر صنعت گردشگری  مقام اول جهان را کسب نماید. [1]