نگاهی به میراث فرهنگی و جاذبه­های گردشگری در ایران

فرهنگ و تاریخ سرزمین ایران از سابقه چند هزار ساله برخوردار است و کشور ما به لحاظ تاریخی_فرهنگی، از دیگر کشورها کاملا متمایز شده است. فراوانی آثار فرهنگی گذشتگان سبب شده است تا سرزمین ما با انباشت آثار فرهنگی روبرو شود. این فراوانی آثار فرهنگی امتیاز بسیار بزرگی است که بسیاری از کشورها از آن بی نصیب هستند. آثار به جا مانده از گذشتگان بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی ماست. این نکته که: «هنر نزد ایرانیان است و بس» یک حقیقت غیر قابل انکار است. ایرانیان مردمانی بی ریشه یا سست بنیان نیستند، بلکه مردمی با فرهنگ و هنر هستند که همواره از داشتن تاریخ و فرهنگ چند هزار ساله، به خود می­بالند و سالیان دراز مواد علمی، فرهنگی و هنری جامعه بشری را تولید کرده­اند و هیچ­گاه از بحران­های فرهنگی که بیشتر فرهنگ­های جوان و سست پایه را می­گیرد، به خود باختگی و انفعال نرسیده­اند. بناهای تاریخی یه جای مانده از نسل­های گذشته، نشان از  شیوه زندگی و فرهنگ گذشتگان این سرزمین دارد. این بناها نشان دهنده اوج  هنر و ذوق ایرانیان هستند، که چشم جهانیان را به خود خیره کرده و با این­که در معرض هجوم و فرهنگ­های بیگانه بوده­اند، هویت فرهنگی خود را از دست نداده­اند. سرزمین کهن ما از یک سو زمینه­های فرهنگی غنی و متنوعی دارد و از سوی دیگر به علت قرار گرفتن در نقطه­ای ممتاز از کره خاکی، بیشتر شبیه به جزیره فرهنگی است. این سرزمین از نظر ادبیات و معماری، تاریخ پرباری داشته است و حکیمان و ادیبانی چون فردوسی، خیام، عطار،سعدی، مولوی و حافظ را در خود پرورش داده و آثار گران سنگ و منحصر به­ فرد آنان، بشر جویای حقیقت و زیبایی را نسل در نسل سیراب کرده است. این آثار برای میراث همیشگی ارزشمند بشریت باقی خواهند ماند.

با توجه به این­که ایران از نظر آثار تاریخی_فرهنگی در ردیف کهن­ترین تمدن­های جهان قرار دارد و نیز از تنوع آب و هوا و جاذبه­های طبیعی زیبا و متعدد برخوردار است، می­تواند به­عنوان یکی از مهمترین مراکز جهانگردی دنیا به حساب ­آید و با فراهم ساختن زمینه­های مناسب از آنها به بهترین شکل ممکن استفاده کند (قدیانی، ع، 1381).

2-9 اثرات اقتصادی توسعه گردشگری

در بسیاری از کشورهای جهان، گردشگری به عنوان یکی از بخش­های کلیدی و اصلی، برای توسعه وپیشرفت اقتصادی عمل کرده است. البته میزان تأثیر گردشگری در توسعه، با نظام حکومتی و جهت گیری آنها، ارتباط مستقیم دارد. آثار اقتصادی گردشگری، چندگانه است. مهم­ترین اثر آن، ایجاد اشتغال و درآمد است. نتایج تحقیقات متعدد، مؤید این است، که گردشگری به کاهش بیکاری و درآمد منتهی می­گردد(زاهدی، 1385: 40). کشورها و جوامع به صورت فزاینده­ای به این حقیقت پی برده­اند، که برای بهبود وضع اقتصادی خود، باید ابتکار عمل به خرج داده و درصدد یافتن راه­های تازه­ای برآیند. اگرچه در نقاط مختلف دنیا شرایط متفاوت است، اما همواره گردشگری، عاملی برای پیشرفت اقتصادی بوده است. این صنعت، می­تواند موجب تغییرات اقتصادی و اجتماعی شود.گردشگری از طریق تأثیر بر درآمد ملی، اشتغال، تغییر قیمت­ها و تراز بازرگانی ملی، اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار می­دهد(زاهدی، 1385: 66). میزان این تأثیر، بستگی به نوع سرمایه­گذاری و جایگاه این صنعت در اقتصاد ملی دارد. به عنوان مثال در صورتی که توسعه آن از طریق سرمایه خارجی صورت گیرد، سود حاصل از این سرمایه گذاری و پرداخت حق­الزحمه کارکنان خارجی مبالغ قابل توجهی ارز غیر ماندگار در کشور را شامل می­شود، که به کشورهای دیگر انتقال می­یابد(جدول شماره 1-2)